Matchverslag Cant - VDP (07/10/07)
Topper eindigt onbeslist MORTSEL – Na het kwakkelseizoen 2006-2007 mocht Cantincrode zich eindelijk nog eens opmaken voor een heuse topper. Cant mocht als leider de vice-kampioen van vorig jaar ontvangen: VDP. Als de geschiedenis gerespecteerd zou worden, wachtte onze jongens een zware namiddag. Cant pakte in de laatste zes matchen tegen de Kontichse formatie slechts 2 punten, dan nog tweemaal uit een scoreloze draw. Cant was dus gewaarschuwd, maar wilde toch voluit zijn kans gaan, getuige daarvan de opstelling van coach Dedonder die met De Wit, Dausy, Lamoen én Heeman voor maar liefst vier aanvallend georiënteerde spelers te starten. Dat maakte volgende opstelling: Dries Gysels – Vos, De Maeyer, Present, Majid – Wannes Gysels, Weyten, Dausy – De Wit, Heeman, Lamoen. De wedstrijd dan. Bij een topper horen de nodige zenuwen en die waren langs beide kanten merkbaar. Zowel gastheren als bezoekers begonnen fel aan de partij met veel strijd en de nodige overtredingen tot gevolg. Eerste wapenfeit was een goede dubbelpass tussen Dausy en Heeman, maar deze laatste kon zijn schot helaas niet kadreren. Na deze eerste kleine dreiging nam VDP het heft in handen en trachtte via hun te duchten aanvalslinie openingen te forceren. Na vijf minuten lukte dit ei zo na, toen Present zijn interceptie miste en Verswyfelt vanuit een scherpe hoek kon uithalen. Een té scherpe hoek zo bleek, want het leer verdween voorlangs in doeltrap. In de tiende minuut versierde VDP een vrije trap op de rand van de grote rechthoek. De VDP-voorstopper krulde de bal enig mooi oveer het muurtje, maar Dries Gysels etaleerde de progressie die hij tijdens deze jaargang maakt, door de bal uit de rechterhoek te zweven. VDP bleef nadrukkelijk in balbezit, maar kon de Cantincrode slechts sporadisch in de problemen brengen. En zoals zo vaak in het voetbal was het aan de overkant meteen prijs. Na een kwartier spelen rukte rechtsback Majid mee op en stuurde een lage voorzet de zestienmeter binnen. Heeman trapte ongelukkig over de bal, maar linksachter Vos was goed gevolgd om de kruimels op te rapen. Hij schoof de bal via de paal in de rechterbenedenhoek. 1-0, gevleide voorsprong voor de thuisploeg. Cant puurde vertrouwen uit dat doelpunt en begon stilaan beter mee te voetballen. Na twintig minuten werd Lamoen gelanceerd richting VDP-doel, maar de 17-jarige miste zijn schot en de bal hobbelde naast. De laatste 25 minuten van de eerste halft speelden zich hoofdzakelijk in het middenveld af, waar Dausy talrijke duels uitvocht met het VDP-middenveld. Dausy werd hierbij geruggesteund door een fantastisch spelende Gysels (voor het eerst aan de aftrap op het hoogste niveau, nota bene) en een sterke Weyten, strijdend zoals het een aanvoerder betaamt. Cant bleef tot aan de rust probleemloos overeind, hoewel VDP het gros van het balbezit bleef opeisen. 1-0 bij de rust. Iedereen verwachtte na rust een storm van VDP, maar die bleef in eerste instantie uit. Toch kon in de vijfstigste minuut Jan De Bruyn zich losrukken uit de greep van Majid, maar Dries verwerkte zijn gekruist schot in corner. Cant ging voort op zijn elan van de laatste 25 minuten van de eerste helft en kon zelfs zijn neus nog eens aan het venster steken. Heeman volleerde een vrije trap enig mooi binnen, ware het niet dat de lijnrechter zijn vlag in de lucht stak voor buitenspel. Positiebuitenspel van Dausy en Majid, maar zeker niet van Heeman. Zonde, want dit had de beslissing kunnen zijn. Eerlijkheid gebiedt echter te zeggen dat Verswyfelt in de eerste helft ook onterecht werd teruggevlagd wegens positiebuitenspel van De Vos. Twee minuten later was Cant opnieuw dicht bij de beslissing toen Dausy aan de tweede paal hoger klom dan zijn bewaker, maar helaas zijn kopslag onvoldoende richting kon geven. 2-0 had gigantisch welkom geweest, want de VDP-druk nam alsmaar toe. Naarmate de wedstrijd vorderde, bewezen de bezoekers meer en meer waarom ze de laatste jaren niet meer uit de top twee van de rangschikking te slaan zijn. Veel druk en balbezit, maar geen kansen dankzij het vele loopwerk van de thuisspelers. In de 66e minuut was het dan toch prijs. Een lange kruisbal werd vanuit het VDP-middenveld de linkerhoek ingestuurd. De Maeyer had het gevaar gezien, maar kwam centimeters te kort om de bal met het hoofd te ontzetten. Jan De Bruyn legde achteruit naar de VDP-spits, die Dries dwong tot een mirakelsave. Het geluk was Cant niet gediend, want de bal viel in de rebound opnieuw voor de voeten van de VDP-spits, die nu wel kon afwerken. 1-1 en alle hens aan dek. VDP ging immers door op haar elan en drukte Cant nu echt finaal weg. Slecht uitverdedigen van Vos leidde in de 70e minuut tot een vluchtschot van Joost De Vos, dat echter haar doel met een kleine meter miste. De laatste twintig minuten waren een overlevingsslag, waarin Cant er maar niet in slaagde de bal in eigen rangen te houden. De thuisspelers hadden het grootste deel van de wedstrijd vreselijk veel verdedigend loopwerk moeten verrichten en ontbraken de frisheid om het leer van voet tot voet te laten gaan. Kansen bleven echter uit, en de 1-1 werd vastgehouden. Een heel goed resultaat, gezien de voorgeschiedenis die hierboven geschetst werd en de kracht van de tegenstander. Een groot strijdershart is momenteel hét kenmerk van onze eerste ploeg aan het worden. Laat ons hopen dat het ook de komende weken omgezet kan worden in puntengewin. PS: chapeau aan Takke en Yannick, die ondanks voortdurende racistische opmerkingen van een bepaalde VDP-supporter hun kalmte bewaarden. Lijkt me voor VDP als club toch wel iets om over te bezinnen…